Optodysleksja – jakie są objawy?

FacebookGoogle+TwitterLinkedIn

Optodysleksja Visus Optyk SuwałkiProces uczenia się jest złożonym mechanizmem. Rozwój organizmu człowieka i uczenie się nowych czynności trwa nieprzerwanie przez cały okres dzieciństwa. W tym czasie wiele czynników może wpłynąć na możliwości uczenia się dziecka i szybkość rozwoju. Czym zatem jest OPTO-dysleksja?

Optodysleksja to termin, który jest znany coraz szerszemu gronu rodziców. Zacznijmy od definicji:

OPTODYSLEKSJA to zespół specyficznych trudności w nauce pisania i czytania, objawiających się jak dysleksja, a wynikających z zaburzeń widzenia, takich jak nieprawidłowa akomodacja oka i zaburzone widzenie obuoczne (nieprawidłowa konwergencja) oraz nieprawidłowo korygowane wady wzroku. Konwergencja to inaczej zdolność oczu do śledzenia obserwowanego przedmiotu poprzez zmianę położenia gałek ocznych; dzięki temu zjawisku człowiek może określać swoją odległość od przedmiotu.

Dzieci, u których podejrzewamy dysleksję zawsze trzeba przebadać pod kątem zaburzeń widzenia obuocznego, zaburzeń akomodacji czy wady wzroku. Bardzo często zdarza się,  że subiektywnie dziecko nie zgłasza żadnych objawów wzrokowych, rodzice nie widzą „zeza” ani mrużenia oczu, a jednak występują bardzo konkretne nieprawidłowości w widzeniu dziecka, które ustępują po skorygowaniu okularami, wyćwiczeniu lub jednym i drugim.

Ćwiczenia wzrokowe – terapia wzrokowa to profesjonalne ćwiczenia przepisywane przez optometrystów, dzięki którym możliwe jest usprawnienie i leczenie zaburzeń akomodacji oraz widzenia obuocznego. Przez odpowiednio dobrane ćwiczenia możliwe jest przywrócenie wielu nieprawidłowo rozwiniętych lub utraconych funkcji wzrokowych. Terapie wzrokowe mają największą skuteczność u dzieci i młodzieży, mniejszą u osób dorosłych, ponieważ z wiekiem spada neuroplastyczność mózgu człowieka i trudniej wyćwiczyć istniejące, nieprawidłowe funkcje.

Optodysleksja – objawy

Objawy optodysleksji i zaburzeń akomodacji oka tożsame z objawami dysleksji:

Zaburzenia podczas pisania:

-trudności z utrzymaniem pisma w liniaturze zeszytu
-trudności w przepisywaniu
-trudności w pisaniu ze słuchu
-mylenie liter b-p, d-b, d-g, u-n, m-w, n-w (inwersja statyczna) s-z, dz-c, sz-s, o-a, ł-l, ę-e
-trudności w pisaniu wyrazów ze zmiękczeniami, dwuznakami, głoskami tracącymi dźwięczność
-opuszczanie drobnych elementów liter, gubienie liter, opuszczanie końcówek i cząstek wyrazów
-błędy ortograficzne wynikające ze słabszej pamięci wzrokowej
-zniekształcanie graficznej strony pisma
-wolne tempo pisania
-trudności w różnicowaniu wyrazów podobnie brzmiących (np. bułka – półka);
-złe rozmieszczenie pracy pisemnej w przestrzeni;

Zaburzenia podczas czytania:

-wolne tempo, niepewne, „wymęczone”,
-błędy w czytaniu: zamiana liter, opuszczanie liter, zamiana brzmienia, nieprawidłowe odczytywanie całych wyrazów,
-trudności we właściwej intonacji czytanej treści – zbytnia koncentracja na technice obniża rozumienie czytanej treści,
-rozpoznawanie napisów po cechach przypadkowych – zgadywanie,
-opuszczanie linii lub odczytanie jej ponownie, gubienie miejsca czytania,
-opuszczanie całego wiersza,
-zmiana kolejności liter i wyrazów,
-przestawianie liter w wyrazie, co zmienia jego sens,
-niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego,
-trudności w dzieleniu dłuższych wyrazów na sylaby i syntezie sylab,
-trudności w wyszukaniu najistotniejszej myśli w tekście.

Przyczyny zaburzeń akomodacji i widzenia obuocznego:

– nadmierna ilość działań wymagających pracy z bliska

– stresy, napięcia

– niewłaściwa higiena życia

Pamiętaj! Optodysleksja to nie wyrok!

Odpowiednia korekcja i/lub terapia wzrokowa skutecznie eliminuje objawy optodysleksji.

Optodysleksja – co robić, gdy zauważymy u dziecka część objawów?

Jeżeli u dziecka zauważamy szczególną niechęć do kolorowania, wyjeżdżanie za linie, nie „trzymanie” linii podczas rysowania ślaczków, mylenie liter przy próbie uczenia się, szybką rezygnację z nauki czytania lub pisania to porozmawiajmy z opiekunem przedszkolnym dziecka lub nauczycielem czy ma on podobne obserwacje. Można skorzystać z porady psychologa i przede wszystkim należy iść z dzieckiem do specjalisty (najczęściej jest to optometrysta, rzadziej okulista) zajmującego się zaburzeniami widzenia obuocznego i akomodacji, który sprawdzi wszystkie parametry widzenia i potwierdzi lub nie problemy wzrokowe dziecka, wskazując na rozwiązanie.

Zaburzeniami widzenia obuocznego i akomodacji oraz terapią wzrokową najczęściej zajmują się optometryści.

Kim jest optometrysta?

Optometrysta  to osoba zajmująca się korekcją wad wzroku (krótkowzroczność, nadwzroczność, astygmatyzm, prezbiopia), diagnozuje zaburzenia widzenia obuocznego (zez, heteroforia – zez ukryty) oraz akomodacji i prowadzi terapię widzenia (vision therapy, OVT). Optometrysta może być również kontaktologiem, czyli zajmować się aplikacją soczewek kontaktowych. Przeczytaj więcej o zawodzie optometrysty – „kim jest optometrysta?”.

 

 

 

Brak możliwości komentowania