Nadwzroczność

FacebookGoogle+TwitterLinkedIn

nadwzroczność visusoptykNadwzroczność jest bardzo ciekawą wadą wzroku. Oko nadwzroczne (dalekowzroczne) niedostatecznie mocno skupia promienie światła wpadające do niego lub gałka oczna jest zbyt krótka, dlatego obraz oglądanego obiektu powstaje „za siatkówką”. By widzieć ostro dalekowidz ma stale napiętą akomodację (stale napięte mięśnie akomodacyjne). Dolegliwości, które towarzyszą nadwzroczności to zmęczenie oczu, ból głowy, coraz większa trudność z wyostrzeniem obrazu.

 

Nadwzroczność (łac. hypermetropia) polega odwzorowaniu widzianego obrazu za siatkówką. Wynika z dwóch powodów: moc łamiąca oka jest zbyt mała oraz gałka oczna jest zbyt krótka.

U małych dzieci spotykamy nadwzroczność fizjologiczną, która mija wraz ze wzrostem do odpowiedniej wielkości gałki ocznej. 

U osób po 70 roku życia spotykamy nadwzroczność starczą, która związana jest ze zmianą współczynnika załamania światła w soczewce oka. 

 

Nadwzroczności nie możemy uniknąć ani zapobiegać. Przyczyny występowania nadwzroczności są niezależne i nie mają na nie wpływu czynniki zewnętrzne. 

 

Nadwzroczność – objawy:

Osoba z nadwzrocznością widzi źle zarówno z daleka, jak i z bliska lub (przy niewielkiej nadwzroczności) widzi źle tylko z bliska. Zamazane widzenie na każdą odległość wynika z ogniskowania obrazu za siatkówką. Młode osoby z małą nadwzrocznością (do +2,5 dioptrii) mogą ją kompensować poprzez stałe napięcie akomodacji. Inne objawy to ból oczu i głowy, zmęczenie, łzawienie, zezowanie oczu. Niekorygowana nadwzroczność może prowadzić do niedowidzenia jednego lub obydwu oczu. 

Nadwzroczność – badanie wzroku oraz sposoby korekcji:

Diagnozując nadwzroczność należy przeprowadzić pełne badanie refrakcji oka (obiektywnej – skiaskop, subiektywnej – foropter). Nie można przepisać recepty na podstawie komputerowego badania wzroku (autorefraktometria). Po badaniu jednoocznym konieczne jest zbalansowanie widzenia obuocznego. 

Nadwzroczność korygujemy za pomocą okularów (szkła plusowe),soczewek kontaktowych (konieczna jest wizyta z aplikacją soczewek i przepisanie przez Specjalistę rodzaju, mocy i rozmiaru zalecanych soczewek kontaktowych) lub zabiegu laserowego (gdy wada wzroku się ustabilizuje).

 

Nadwzroczność – co dalej?

Przy nadwzroczności wskazane jest badanie wzroku raz do roku lub od razu, gdy pacjent poczuje pogorszenie ostrości wzroku. Noszenie odpowiedniej korekcji poprawia ostrość widzenia, zapobiega dolegliwościom ze strony układu wzrokowego (astenopia) oraz umożliwia bezproblemową pracę z bliska. Nienoszenie korekcji powoduje ból oczu, głowy, nadmierne łzawienie, nadmierne mruganie, zapalenie spojówek lub brzegów powiek, zeza lub niedowidzenie. 

Brak możliwości komentowania