Krótkowzroczność

FacebookGoogle+TwitterLinkedIn

krotkowzrocznosc3

Krótkowzroczność to jedna z najczęściej spotykanych wad wzroku. Rozmazywanie obrazu z daleka i mrużenie oczu to pierwsze jej objawy. Oko krótkowzroczne zbyt mocno skupia promienie światła lub gałka oczna jest zbyt długa, a co za tym idzie obraz oglądanego obiektu powstaje przed siatkówką. Oczy krótkowzroczne korygujemy za pomocą okularów z soczewkami minusowymi, za pomocą soczewek kontaktowych lub metodami chirurgicznymi.

 

Krótkowzroczność polega odwzorowaniu widzianego obrazu przez oko przed siatkówką. Wynika ona z trzech powodów: moc łamiąca rogówki lub soczewki jest zbyt duża oraz gałka oczna jest zbyt długa. W zależności od przyczyny pochodzą nazwy krótkowzroczności: rogówkowa – występuje rzadko, zbyt duża moc łamiąca rogówki wynika z jej zbytniej kulistości, np. przy pojawiającym się stożku rogówki;  soczewkowa – gdy soczewka jest zbyt kulista, zmienia kształt lub moc łamiącą (np.w początkowej zaćmie lub w przebiegu cukrzycy); osiowa – przy zbyt długiej gałce ocznej. 

Szkolna krótkowzroczność pojawia się około 10 roku życia. Wynika z nadmiernego napięcia akomodacji i z powodu tego napięcia przy zbyt długiej pracy z bliska może się powiększać. Jest to najczęstszy rodzaj krótkowzroczności. Jej rozwój zatrzymuje się najczęściej w okolicach w 21 roku życia. 

Osiowa krótkowzroczność dotyczy najczęściej wysokiej (powyżej 6 dioptrii) wady. Wynika ze zbyt dużej długości gałki ocznej i powiększa się wraz z rozciąganiem tylnego bieguna oka. Duża krótkowzroczność jest degeneracyjną chorobą oka, która może prowadzić do ślepoty. Często jest uwarunkowana genetycznie. 

 

Krótkowzroczność – przyczyny:

– uwarunkowania genetyczne

– uwarunkowania środowiskowe (zbyt długa praca z bliska)

– uwarunkowania etniczne (rasa żółta ok.80% populacji, rasa biała do 30%).

 

Najczęściej stwierdzamy krótkowzroczność małą (do -2.5 dioptrii) lub średnią (do -6 dioptrii). Wysoka krótkowzroczność występuje u ok.2% populacji. 

 

Krótkowzroczność – objawy:

Krótkowidz widzi dobrze z bliska. Zamazane widzenie z daleka próbuje poprawić mrużąc oczy. Mogą pojawić się również ból oczu lub głowy, nadmierne łzawienie, nadmierne mruganie, zapalenie spojówek lub brzegów powiek. 

 

Krótkowzroczność – badanie wzroku i sposoby korekcji:

Diagnozując krótkowzroczność należy przeprowadzić pełne badanie refrakcji oka. Nie można przepisać recepty na podstawie komputerowego badania wzroku (autorefraktometria). Krótkowzroczności często towarzyszy astygmatyzm, dlatego trzeba przeprowadzić badanie również pod kątem astygmatyzmu. Po badaniu jednoocznym konieczne jest zbalansowanie widzenia obuocznego. 

 

Krótkowzroczność korygujemy za pomocą okularów (szkła minusowe), soczewek kontaktowych (konieczna jest wizyta z aplikacją soczewek i przepisanie przez Specjalistę rodzaju, mocy i rozmiaru zalecanych soczewek kontaktowych) lub zabiegu laserowego (gdy wada wzroku się ustabilizuje). Przy małej i średniej krótkowzroczności stosowana jest też ortokorekcja. 

 

Co dalej?

Krótkowzroczność powinna być badana 2 razy do roku lub od razu, gdy pacjent poczuje pogorszenie ostrości wzroku. Noszenie odpowiedniej korekcji poprawia ostrość widzenia, zapobiega dolegliwościom ze strony układu wzrokowego (astenopia) oraz umożliwia bezproblemową pracę z bliska. Nienoszenie korekcji powoduje ból oczu lub głowy, nadmierne łzawienie, nadmierne mruganie, zapalenie spojówek lub brzegów powiek. 

Brak możliwości komentowania